Zijn kinderen verplicht om uitvaart ouders te betalen?

Kinderen zijn verplicht om de uitvaart van hun ouders te betalen, altijd en in alle gevallen. Het kan zijn dat kinderen gebrouilleerd zijn met de ouders. De kinderen willen bijvoorbeeld niks met ouders te maken hebben en hebben er dan ook moeite mee dat ze moeten opdraaien voor de kosten van de uitvaart van hun ouders. Kunnen ze hier onderuit komen? Ja en nee. Als andere kinderen of andere familieleden van de ouders besluiten de uitvaart te regelen en te betalen, kan een kind hier onderuit komen. Als ze ook afstand gedaan hebben van de erfenis, kunnen ze niet aansprakelijk gesteld worden voor de kosten en schulden die komen kijken bij de uitvaart. Soms kunnen kinderen niet onder de kosten van de uitvaart van hun ouders uitkomen. Dat is het geval wanneer er geen familie of andere nabestaanden zijn die de uitvaart op zich nemen. De gemeente komt dan in actie en regelt en bekostigd de uitvaart. De gemeente betaald in de eerste instantie de rekening van de uitvaartverzorger, maar zal daarna proberen deze kosten toch op de kinderen te verhalen. De wet op de lijkbezorging stelt dat de kinderen, echtgenoot of erfgenamen van de overleden persoon aansprakelijk zijn voor de uitvaartkosten. Het verwerpen van een eventuele erfenis verandert dit, in het geval dat de overheid voor de uitvaart heeft betaald, niet. Het maakt niet uit of er een ruzie en/of contact was tussen ouders en kind en of ze afstand hebben gedaan van de erfenis.

Aandeel aansprakelijkheid

Bovendien is het wettelijk zo dat als er bijvoorbeeld drie kinderen zijn, zij voor derden zoals de uitvaartondernemer, ieder afzonderlijk aanspreekbaar zijn voor het gehele bedrag van de uitvaart. Ieder individueel kind is dus niet aansprakelijk voor maar 1/3 deel van de kosten maar ieder voor 3/3 van het bedrag. Als één van de drie kinderen niet wil betalen voor de uitvaart, betekent dat dus niet dat de andere twee kinderen samen maar 2/3 van het totale bedrag hoeven te betalen. Zij moeten met zijn tweeën voor het totale bedrag van de uitvaart opdraaien. Zelf moeten zij dan het geld dat ze naar rato te veel hebben betaald voor de uitvaart van hun ouders, op de derde erfgenaam, het derde kind, verhalen. Het recht zich namelijk zo in elkaar dat de opdrachtgever van de uitvaart, die zo goed was om het een en ander te regelen en de verantwoordelijk voor de uitvaart op zich te nemen, niet overal zijn geld bijeen moet gaan sprokkelen. De onderlinge verdeling van de kosten voor de uitvaart is een verantwoordelijkheid en zorg van de erfgenamen.
In grote families kunnen er heel veel erfgenamen zijn die soms voor een heel klein deel erfgenaam zijn. Bijvoorbeeld voor 1/147e deel. De opdrachtgever hoeft in zo’n geval dan niet bij tientallen mensen langs die soms maar voor 1/147e, 2/147e of 3/147e deel erfgenaam zijn. Hoe de nabestaanden het geld voor de uitvaart bij elkaar krijgen moeten de erfgenamen onderling regelen, dat is het risico en ongemak van het erfgenaam zijn. De opdrachtgever kan de totale kosten voor de uitvaart gewoon bij één van de erfgenamen verhalen. Wat de individuele erfgenamen uiteindelijk horen bij te dragen aan de uitvaart, moet zijn naar rato van de omvang van hun aandeel in de nalatenschap of de schuld. Wat in ieder geval vaststaat is dat ze wel voor elkaar moeten voorschieten.

Wat als één van de kinderen niet wil betalen?

Hoe kun je voorkomen dat één van de bijvoorbeeld drie kinderen zijn deel van de uitvaart niet betaalt? Dat is helaas soms niet te voorkomen. In theorie is het dan zo dat de andere twee kinderen/erfgenamen in een rechtszaak het ontbrekende deel van het derde kind kunnen vorderen. Echter, een rechtszaak kost waarschijnlijk meer geld dan het bedrag waar het om gaat. Bovendien komt daar bij dat als het derde kind de erfenis formeel weigert, hij niet meer aanspreekbaar is voor de kosten van de uitvaart. Tenzij het gaat om een uitvaart die door de gemeente geregeld en voorgeschoten wordt, dan weer wel (zie hieronder).
Als kinderen tegen de kosten en rompslomp van de uitvaart van hun ouders opzien, kan het een praktische oplossing zijn dat de kinderen zelf een uitvaartverzekering op het leven van hun vader en/of moeder nemen en betalen.

Wat als er geen erfenis is en geen opdrachtgever voor de uitvaart is?

Wat gebeurt er als de overleden ouder geen geld en goederen nalaat, en geen van de kinderen opdracht geeft voor de uitvaart? In zo’n geval moet de gemeente, meestal de sociale dienst, de uitvaart regelen. De gemeente hoeft dat niet onmiddellijk te doen. Meestal wordt er en paar dagen tot een week gewacht om te zien of familie toch niet in actie komt. Het is immers vaak zo dat nabestaanden in de eerste instantie weigeren actie te ondernemen, maar zich na een aantal dagen bedenken. Gebeurt dat niet, dan regelt en betaalt de gemeente uiteindelijk de uitvaart. Deze kan dan net als de opdrachtgever van de uitvaart, de kosten van de uitvaart verhalen op het nalatenschap van de overledene en anders op de erfgenamen. Het is namelijk niet in alle gevallen zo dat als de gemeente een uitvaart regelt, er geen gels is. Soms hebben mensen geen familie of vrienden die het kunnen doen, maar is er wel geld. Als er geen geld of goederen zijn en de erfgenamen weigeren te betalen, bijvoorbeeld omdat ze afstand hebben gedaan van de ergernis, kan de gemeente iets doen wat de ‘gewone’ opdrachtgever tot de uitvaart niet kan doen; namelijk de kinderen aanspreken, ook al hebben ze de erfenis geweigerd. De kinderen zijn op grond van de wet altijd verantwoordelijk voor de kosten van de uitvaart van hun ouders als de gemeente die heeft moeten regelen. De gemeente hoeft zich net als de ‘gebruikelijke’ opdrachtgever niet te beperken tot 1/3 deel van de uitvaartkosten per kind. Als er drie kinderen zijn, is elk kind aanspreekbaar voor het gehele bedrag en moet dat betreffende kind dan maar zelf zien het deel van broer(s) en/of zus(sen) te innen.